Kalwaria Pacławska

rezerwat KLAWARIA

WSTĘP    
W dzisiejszym zabieganym świecie, wielu ludzi szuka spokoju i piękna. Chcąc choć na chwilę wyrwać się z wiru współczesności, udają się na obrzeża swoich miast, w miejsca gdzie czas płynie jakby zmienionym rytmem. Gdzie można na chwilę przystanąć i rozejrzeć się dokoła. Gdzie przechadzając się możemy dostrzec to czego nie mamy możliwości dojrzeć w swoim świecie. Prawdziwe piękno krajobrazu i otaczającą nas przyrodę. Jednym z takich miejsc jest Kalwaria Pacławska, niewielka wioska położona 25 km na południe od Przemyśla. Aby móc chronić przyrodę przemyskiego obszaru utworzono Park Krajobrazowy Pogórza Przemyskiego. Ale ta niewielka wioska i tereny do niej przyległe mają coś niezwykłego, co pozwoliło władzom województwa utworzyć rezerwat przyrody pod nazwą Kalwaria Pacławska
"Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą Kalwaria Pacławska obszar lasów o powierzchni 173,18 ha położony na gruntach wsi Huwniki i Nowosiółki Dydyńskie ( Gmina Fredropol ) w województwie podkarpackim". Rezerwat Kalwaria Pacławska tworzy się w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych cennego drzewostanu bukowo-jodłowego oraz krajobrazu fragmentu brzegu Karpat o niespotykanym w innym miejscu przebiegu, tzw. sigmoidy przemyskiej z progiem denudacyjnym .

W przyjętej przez J. Kondrackiego regionalizacji fizycznogeograficznej projektowany rezerwat znajduje się w: Prowincji - Karpat i Podkarpacia, Podprowincji - Zewnętrzne Karpaty, Wschodnie, Makroregionie - Beskidy Wschodnie, Mezoregionie - Góry Sanocko - Turczańskie. Według geobotanicznego podziału Polski Wł. Szafera teren rezerwatu należy do: Prowincji - Górskiej, Podprowincji - Karpackiej, Działu - Karpat Wschodnich, Okręgu - Karpat Lesistych, Podokręgu - Pogórza Przemyskiego.

UKSZTAŁTOWANIE TERENU   
Obszar parku leży w dolinie rzeki Wiar, w miejscu skrętu łuku karpackiego na południowy-wschód. Pod względem geomorfologicznym stanowi ono ostatni wysunięty ku wschodowi człon pogórzy charakterystyczny dla Zewnętrznych Karpat Zachodnich. Najwyższym punktem rezerwatu jest miejsce znajdujące się na drodze wiodącej do wsi Kalwaria Pacławska o wysokości 414 m.n.p.m., zaś najniższym, miejsce we wschodniej części rezerwatu, będące w bliskim sąsiedztwie ze wsią Nowosiółki Dydyńskie, o wysokości 257 m.n.p.m. Z obliczeń wynika, że różnica wysokości wynosi 157m. Na podstawie mapy można odczytać, że najwyższym punktem całego omawianego terenu jest wzgórze na którym znajduje się klasztor oo. Franciszkanów. Maksymalna wysokość wynosi tutaj 465m.n.p.m. Stok wschodni schodzi stromo ku dolinie rzeki Wiar i wsi Nowe Sady. Ponadto nie jest przesłonięty wyniosłościami o podobnych wysokościach, co pozwoliło utworzyć w tym miejscu punkt widokowy. Szczególnie latem o wczesnych godzinach rannych można spotkać tutaj ludzi obserwujących wschód słońca, który jest bardzo piękny.

Garby podgórskie wzrastają w kierunku południowo-wschodnim, nabierając charakteru gór o układzie rusztowym, rozdzielonym wąskimi i głębokimi dolinami. Spośród wielu podziałów Karpat, jednym z najbardziej naturalnych jest rozróżnienie Karpat Wschodnich od Zachodnich. Granica między nimi oparta głównie na kryterium wysokościowym, jest wyznaczana przez geomorfologów (L. Starkel) w Karpatach Przemyskich, mniej więcej wzdłuż równoleżnika środkowego biegu Wiaru od brzegu Karpat po San.